Historia

Ślady życia ludzkiego na terenie gminy pochodzą z trzeciego tysiąclecia przed naszą erą . W 1982 roku archeolodzy odkryli na terenie cmentarza w Dobroniu osadę z epoki pucharów lejkowatych , składającą się z 5 gospodarstw.

Pierwszym pisemnym przekazem, w którym wymieniono nazwę Dobroń jest akt uposażenia pabianickiego kościoła z 1398 roku informujący o dziesięcinach wsi należących kościołowi.
W XV w. istnienie wsi odnotował w swoich kronikach Jan Długosz. W kronikach w latach 1511-1518 wspomniano, że "Dobrun" jest własnością kapituły krakowskiej powiatu szadkowskiego.

W XIV i XV w. przez wieś Poleszyn wiódł trakt królewski.

W 1779 r, wzniesiono kościół i utworzono parafię dobrońską. W 1797 r. dobra dobrońskie kupiła od Saint-Paterne rodzina francuskich emigrantów de Saint Paul h. Casafranca. W 1850 r. sprzedali majątek Maurycemu Mamrothowi, bankierowi z Kalisza. Dobra te nabył Zdzisław Keller, następnie Władysław Kucharski. W 1864 r. utworzono tutaj gminę, której siedzibą była wieś Wymysłów.

Na przełomie XIX i XX w. nastąpił rozwój życia kulturalnego i społecznego. W Dobroniu zorganizowano chór, orkiestrę, straż pożarną, spółdzielnię tkacką, kółko rolnicze. W okresie międzywojennym znajdował się tutaj urząd gminny, wybudowano stację kolejową, Dom Ludowy, szkołę powszechną, przeprowadzono elektryfikację, założono sklep spółdzielczy. W 1929 r. zmieniono nazwę gminy na Dobroń.

Najcenniejszymi zabytkami gminy jest znajdujący się w Dobroniu kościół modrzewiowy św. Wojciecha z 1779 r. oraz drewniana kapliczka z figurką św. Floriana z XVIII w.

Warty zobaczenia jest także zabytkowy drewniany młyn na Talarze (Ldzaniu).

Dobroń posiada też unikalny park objęty ochroną konserwatorską.
Zajmuje powierzchnię 3,4 ha. i położony jest w centrum Dobronia Poduchownego. Od strony południowej i wschodniej graniczy z zabytkowym kościołem i zespołem parafialnym, tworząc integralną całość powiązaną przestrzennie i widokowo. Stare dęby i lipy wzdłuż ul. Sienkiewicza oraz aleja jesionów prowadząca do lasu to sąsiedztwo, które wraz z otwartą przestrzenią otaczających łąk tworzy bardzo interesujący i piękny zespół krajobrazowy .
Park powstał jako ogród dworskiej siedziby wiejskiej w ostatnich latach XVIII w. Rodzaj założenia w typie krajobrazowym, potocznie nazywanym angielskim (tak jak w renesansie ogrody włoskie , lub w baroku ogrody francuskie) był oryginalny i nowatorski.
Konstrukcja planu wynika z powiązania różnych form wnętrz i elementów układu kompozycyjnego, charakterystycznych dla europejskich, XIX - wiecznych ogrodów romantycznych .Rodzaj założenia, a zwłaszcza jego dekoracyjny charakter nie wynikają z miejscowych tradycji, nie jest też wzorowany na okolicznych ogrodach folwarcznych. Skala założenia jest niewielka ale jego jakość nawiązuje do wielkiej tradycji europejskiej sztuki ogrodowej.
Bezpośrednie sąsiedztwo szkoły i przedszkola sprzyja funkcjom edukacyjnym i rekreacyjnym, stwarza również wygodne powiązania zewnętrzne w zakresie dojazdów, parkingów, ciągów pieszych i rowerowych.

W gminie ścisłą ochroną konserwatorską objęty jest jedynie kościół rzymsko-katolicki, cmentarz i park w Dobroniu. Znaczna część gminy stanowi obszar archeologicznej ochrony konserwatorskiej